Maak van je handboek een mobiele app die je mensen wél uitlezen

Scrum Gebeurtenissen

De Sprint is een overkoepelende gebeurtenis voor alle andere gebeurtenissen. Elke gebeurtenis in Scrum is een formele gelegenheid om de Scrum artefacten te inspecteren en aan te passen. Deze gebeurtenissen zijn specifiek ontworpen om de benodigde transparantie mogelijk te maken. Wanneer het niet lukt om één van deze gebeurtenissen te laten werken zoals beschreven, dan raakt een kans op inspecteren en aanpassen verloren. Gebeurtenissen in Scrum worden gebruikt om regelmaat te creëren en om de behoefte te minimaliseren tot vergaderingen die niet in Scrum zijn gedefinieerd. Het meest gunstig is om de gebeurtenissen op dezelfde plek en op dezelfde tijd te houden om complexiteit te verminderen.

De Sprint

Sprints zijn de hartslag van Scrum, waar ideeën worden omgezet in waarde.

Sprints hebben een vaste lengte van één maand of korter. De vaste lengte zorgt voor consistentie. Een nieuwe Sprint start direct nadat de vorige Sprint is afgelopen.

Al het noodzakelijke werk wat nodig is om het Product Doel te bereiken, inclusief Sprint Planning, Daily Scrums, Sprint Review en Sprint Retrospective, vindt plaats binnen Sprints.

Tijdens de Sprint:

• Worden geen veranderingen aangebracht die het Sprint Doel in gevaar kunnen brengen;
• Neemt de kwaliteit niet af;
• Wordt de Product Backlog naar behoefte verder uitgewerkt;
• Mag de scope worden verduidelijkt en heronderhandeld met de Product Owner naarmate meer wordt geleerd.

Waarden en normen: wat is het verschil?

De termen ‘normen’ en ‘waarden’ worden vaak in één adem genoemd, maar betekenen niet hetzelfde. Een waarde is een ideaal. Een norm is een concrete gedragsregel die voortkomt uit dat ideaal. Waarden kunnen in verschillende culturen tot verschillende normen leiden. Neem bijvoorbeeld een waarde als ‘respect’: in Nederland schud je iemands hand om respect te tonen, in Japan maak je een buiging.

In de context van digitalisering bestaan er verschillende normen die helpen om bepaalde waarden te versterken. Het gaat dan niet om gedragsregels voor mensen, maar om technische of organisatorische eisen waar digitale systemen aan moeten voldoen. Zo dragen de volgende normen bij aan belangrijke waarden:

• Uitlegbaarheid van algoritmes draagt bij aan rekenschap en transparantie en versterkt de autonomie van gebruikers
• Interoperabiliteit, het vermogen van systemen om goed met elkaar te communiceren, en open standaarden, publiek toegankelijke afspraken binnen de digitale wereld, bevorderen keuzevrijheid, autonomie en samenwerking.
• Doelmatigheid is het efficiënt en verantwoord inzetten van (publieke) middelen om doelen te bereiken. Het hangt samen met de waarden rechtvaardigheid en rekenschap.
• Betrouwbaar is wanneer mensen, systemen of processen consistent en zorgvuldig handelen, het is een essentieel onderdeel van integriteit.
• Een goede toegankelijkheid van websites en apps ondersteunt inclusie.

In de WaardenWijzer benoemen we alleen waarden, geen normen. Maar uiteindelijk moeten die waarden natuurlijk wel vertaald worden naar praktische richtlijnen. Hoofdstuk 4 gaat hier dieper op in.

Basisprincipes verhogen weerbaarheid tegen complex dreigingslandschap

De conclusie dat dreigingen onvoorspelbaarder en complexer worden, betekent niet per definitie dat het verdedigen daartegen dat ook wordt. Veel digitale incidenten vinden namelijk hun oorzaak in het niet op orde hebben van ‘digitale basishygiëne’. De digitale basisprincipes, zoals opgesteld door het NCSC en DTC, vormen nog altijd een efficiënte verdediging tegen een groot gedeelte van cyberaanvallen. Voor een gemiddelde organisatie geldt dan ook: fixeer niet op het complexe dreigingslandschap, maar weer je daar in eerste instantie tegen met de basisprincipes. Een belangrijk onderdeel van die basisprincipes is het voorbereiden op incidenten, waarbij het gaat om de veerkracht en het herstelvermogen wanneer een incident zich heeft voorgedaan. Meerdere incidenten bij Nederlandse slachtoffers tonen aan dat de cybersecuritymaatregelen bij veel organisaties binnen de Rijksoverheid al langere tijd ontoereikend zijn. Ondanks de diverse projecten en verbetertrajecten van de Rijksoverheid ten aanzien van cybersecurity zijn deze organisaties vaak niet in staat om aanvallen zelfstandig te detecteren en mitigeren. Veel overheidsorganisaties voldoen niet aan de informatiebeveiligingsrichtlijnen die de Rijksoverheid zelf voorschrijft. Het gebrek aan cybersecurity zorgt bovendien voor een vals gevoel van veiligheid; het is simpelweg onmogelijk om te concluderen dat overheidsorganisaties op dit moment niet zijn gecompromitteerd.

Many people get frustrated with the poor listening skills of the humans around them, and resort to thinking “At least my dog is a good listener!” (SEE BOX 4.1). And yes, dogs do exhibit some of the helpful listening behaviors we’ll explore below…but I also have to point out a big limitation that pet lovers often willfully ignore: dogs don’t understand English! (Or any other human language — at least, not beyond a few dozen commands). I understand why Chuck (Tom Hanks) so desperately needed a companion to talk to in Cast Away (2000), and I get why he became emotionally attached to Wilson … but even he would have to admit that talking to a volleyball is not really communication. And no, Wilson was not a good listener: “he” was an inanimate object.

If we rank good listeners on a scale of 1 to 10, the good news is that you are better than a volleyball — but probably none of us earns a 10, and those little lapses are useful reminders that we can all do better.

This is a shame, because everything about the communication process ultimately rests on the listener. To put it another way, the whole point of communication is for a listener to absorb what the speaker says, and if that step does not occur, then everything the speaker does to convey a message is pointless.